Conjugation of انكب
in.kab.bato devote oneself or to focus, to engage in, to begin with or initiate, to throw oneself into Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْكِبَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَبَّ |
| نَحْنُ | اِنْكَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَبُّ |
| نَحْنُ | نَنْكَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَبَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْكَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَبُّ |
| نَحْنُ | نَنْكَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَبِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَبِبْنَ |