Conjugation of انقرأ
to be read Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْقِرَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْقَرَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَرَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْقَرَأَ |
| نَحْنُ | اِنْقَرَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَرَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْقَرَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقَرِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَرِئُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقَرِئُ |
| نَحْنُ | نَنْقَرِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَرِئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَرِئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقَرِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَرِئَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقَرِئَ |
| نَحْنُ | نَنْقَرِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَرِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَرِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقَرِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَرِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقَرِئْ |
| نَحْنُ | نَنْقَرِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَرِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَرِئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَرِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَرِئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْقَرَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَرَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْقَرَأَتْ |
| نَحْنُ | اِنْقَرَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَرَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْقَرَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقَرِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَرِئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقَرِئُ |
| نَحْنُ | نَنْقَرِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَرِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَرِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقَرِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَرِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقَرِئَ |
| نَحْنُ | نَنْقَرِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَرِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَرِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقَرِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَرِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقَرِئْ |
| نَحْنُ | نَنْقَرِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَرِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَرِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَرِئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَرِئْنَ |