Conjugation of انقاد
to be led or governed; to submissive to, to comply with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْقِيَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْقَادَ |
| نَحْنُ | اِنْقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْقَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقَادُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَادُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقَادُ |
| نَحْنُ | نَنْقَادُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَادُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَادُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقَادَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَادَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقَادَ |
| نَحْنُ | نَنْقَادَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَادُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقَدْ |
| نَحْنُ | نَنْقَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَادُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَادُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَادُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْقَادَتْ |
| نَحْنُ | اِنْقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقَادُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَادِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقَادُ |
| نَحْنُ | نَنْقَادُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقَادَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَادِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقَادَ |
| نَحْنُ | نَنْقَادَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقَادِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقَدْ |
| نَحْنُ | نَنْقَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْقَادِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقَدْنَ |