Conjugation of انفرط
in.fa.ra.tˤato be dissolved, to break down, to be disintegrated Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْفِرَاط |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْفَرَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَرَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْفَرَطَ |
| نَحْنُ | اِنْفَرَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَرَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْفَرَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفَرِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَرِطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَرِطُ |
| نَحْنُ | نَنْفَرِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَرِطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَرِطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفَرِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَرِطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَرِطَ |
| نَحْنُ | نَنْفَرِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَرِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَرِطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفَرِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَرِطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَرِطْ |
| نَحْنُ | نَنْفَرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَرِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَرِطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَرِطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْفَرَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَرَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْفَرَطَتْ |
| نَحْنُ | اِنْفَرَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَرَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْفَرَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفَرِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَرِطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَرِطُ |
| نَحْنُ | نَنْفَرِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَرِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَرِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفَرِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَرِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَرِطَ |
| نَحْنُ | نَنْفَرِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَرِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَرِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفَرِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَرِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَرِطْ |
| نَحْنُ | نَنْفَرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَرِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَرِطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَرِطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَرِطْنَ |