Conjugation of انغم
to be affected by grief, to be sad Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْغِمَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْغَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْغَمَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْغَمَّ |
| نَحْنُ | اِنْغَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْغَمَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْغَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْغَمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْغَمُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْغَمُّ |
| نَحْنُ | نَنْغَمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْغَمُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْغَمُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْغَمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْغَمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْغَمَّ |
| نَحْنُ | نَنْغَمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْغَمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْغَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْغَمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْغَمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْغَمَّ |
| نَحْنُ | نَنْغَمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْغَمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْغَمُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْغَمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْغَمُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْغَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْغَمَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْغَمَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْغَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْغَمَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْغَمَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْغَمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْغَمِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْغَمُّ |
| نَحْنُ | نَنْغَمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْغَمِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْغَمِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْغَمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْغَمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْغَمَّ |
| نَحْنُ | نَنْغَمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْغَمِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْغَمِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْغَمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْغَمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْغَمَّ |
| نَحْنُ | نَنْغَمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْغَمِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْغَمِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْغَمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْغَمِمْنَ |