Conjugation of انطرح
to be rejected, to be expelled, to be disowned, to be repudiated Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْطِرَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْطَرَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْطَرَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْطَرَحَ |
| نَحْنُ | اِنْطَرَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْطَرَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْطَرَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْطَرِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطَرِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْطَرِحُ |
| نَحْنُ | نَنْطَرِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطَرِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطَرِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْطَرِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطَرِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْطَرِحَ |
| نَحْنُ | نَنْطَرِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطَرِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطَرِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْطَرِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطَرِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْطَرِحْ |
| نَحْنُ | نَنْطَرِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطَرِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطَرِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْطَرِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْطَرِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْطَرَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْطَرَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْطَرَحَتْ |
| نَحْنُ | اِنْطَرَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْطَرَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْطَرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْطَرِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطَرِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْطَرِحُ |
| نَحْنُ | نَنْطَرِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطَرِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطَرِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْطَرِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطَرِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْطَرِحَ |
| نَحْنُ | نَنْطَرِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطَرِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطَرِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْطَرِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطَرِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْطَرِحْ |
| نَحْنُ | نَنْطَرِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطَرِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطَرِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْطَرِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْطَرِحْنَ |