مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْسِجَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَجَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَجَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَجَمَ |
| نَحْنُ | اِنْسَجَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَجَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَجَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَجِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَجِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَجِمُ |
| نَحْنُ | نَنْسَجِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَجِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَجِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَجِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَجِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَجِمَ |
| نَحْنُ | نَنْسَجِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَجِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَجِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَجِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَجِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَجِمْ |
| نَحْنُ | نَنْسَجِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَجِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَجِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَجِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَجِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَجَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَجَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَجَمَتْ |
| نَحْنُ | اِنْسَجَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَجَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَجَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَجِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَجِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَجِمُ |
| نَحْنُ | نَنْسَجِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَجِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَجِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَجِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَجِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَجِمَ |
| نَحْنُ | نَنْسَجِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَجِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَجِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَجِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَجِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَجِمْ |
| نَحْنُ | نَنْسَجِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَجِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَجِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَجِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَجِمْنَ |