Conjugation of انزوى
to be isolated, to retire, to go into seclusion Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْزِوَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْزَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْزَوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْزَوَى |
| نَحْنُ | اِنْزَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْزَوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْزَوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْزَوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزَوِي |
| هُوَ / هِيَ | يَنْزَوِي |
| نَحْنُ | نَنْزَوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزَوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزَوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْزَوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزَوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْزَوِيَ |
| نَحْنُ | نَنْزَوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزَوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزَوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْزَوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزَوِ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْزَوِ |
| نَحْنُ | نَنْزَوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزَوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزَوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْزَوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْزَوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْزَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْزَوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْزَوَتْ |
| نَحْنُ | اِنْزَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْزَوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْزَوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْزَوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزَوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْزَوِي |
| نَحْنُ | نَنْزَوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزَوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزَوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْزَوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزَوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْزَوِيَ |
| نَحْنُ | نَنْزَوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزَوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزَوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْزَوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزَوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْزَوِ |
| نَحْنُ | نَنْزَوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزَوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزَوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْزَوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْزَوِينَ |