Conjugation of انحنى
in.ħa.naːto lean, incline ( على or فوق, over s. th., إلى toward s. o., toward s. th.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْحِنَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْحَنَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَنَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْحَنَى |
| نَحْنُ | اِنْحَنَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَنَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْحَنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْحَنِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَنِي |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَنِي |
| نَحْنُ | نَنْحَنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْحَنِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَنِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَنِيَ |
| نَحْنُ | نَنْحَنِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْحَنِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَنِ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَنِ |
| نَحْنُ | نَنْحَنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْحَنَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَنَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْحَنَتْ |
| نَحْنُ | اِنْحَنَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَنَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْحَنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْحَنِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَنِي |
| نَحْنُ | نَنْحَنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْحَنِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَنِيَ |
| نَحْنُ | نَنْحَنِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْحَنِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَنِ |
| نَحْنُ | نَنْحَنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَنِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَنِينَ |