مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِقَاض |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَقَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَقَضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَقَضَ |
| نَحْنُ | اِنْتَقَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَقَضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَقَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَقِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَقِضُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَقِضُ |
| نَحْنُ | نَنْتَقِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَقِضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَقِضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَقِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَقِضَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَقِضَ |
| نَحْنُ | نَنْتَقِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَقِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَقِضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَقِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَقِضْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَقِضْ |
| نَحْنُ | نَنْتَقِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَقِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَقِضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَقِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَقِضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَقَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَقَضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَقَضَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَقَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَقَضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَقَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَقِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَقِضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَقِضُ |
| نَحْنُ | نَنْتَقِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَقِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَقِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَقِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَقِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَقِضَ |
| نَحْنُ | نَنْتَقِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَقِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَقِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَقِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَقِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَقِضْ |
| نَحْنُ | نَنْتَقِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَقِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَقِضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَقِضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَقِضْنَ |