Conjugation of انتفخ
in.ta.fa.xato be or become inflated, to swell (intransitive) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِفَاخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَفَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَفَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَفَخَ |
| نَحْنُ | اِنْتَفَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَفَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَفَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَفِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَفِخُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَفِخُ |
| نَحْنُ | نَنْتَفِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَفِخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَفِخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَفِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَفِخَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَفِخَ |
| نَحْنُ | نَنْتَفِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَفِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَفِخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَفِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَفِخْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَفِخْ |
| نَحْنُ | نَنْتَفِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَفِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَفِخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَفِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَفِخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَفَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَفَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَفَخَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَفَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَفَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَفَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَفِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَفِخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَفِخُ |
| نَحْنُ | نَنْتَفِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَفِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَفِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَفِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَفِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَفِخَ |
| نَحْنُ | نَنْتَفِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَفِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَفِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَفِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَفِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَفِخْ |
| نَحْنُ | نَنْتَفِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَفِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَفِخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَفِخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَفِخْنَ |