Conjugation of انتصر
to assist, to aid, to side with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِصَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَصَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَصَرَ |
| نَحْنُ | اِنْتَصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَصَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَصَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَصِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَصِرُ |
| نَحْنُ | نَنْتَصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَصِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَصِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَصِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَصِرَ |
| نَحْنُ | نَنْتَصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَصِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَصِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَصِرْ |
| نَحْنُ | نَنْتَصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَصِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَصِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَصَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَصَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَصَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَصِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَصِرُ |
| نَحْنُ | نَنْتَصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَصِرَ |
| نَحْنُ | نَنْتَصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَصِرْ |
| نَحْنُ | نَنْتَصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَصِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَصِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَصِرْنَ |