Conjugation of انتثر
to become dispersed, to become dissipated, to become scattered. Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِثَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَثَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَثَرَ |
| نَحْنُ | اِنْتَثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَثَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَثَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَثِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَثِرُ |
| نَحْنُ | نَنْتَثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَثِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَثِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَثِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَثِرَ |
| نَحْنُ | نَنْتَثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَثِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَثِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَثِرْ |
| نَحْنُ | نَنْتَثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَثِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَثِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَثَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَثَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَثَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَثَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَثِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَثِرُ |
| نَحْنُ | نَنْتَثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَثِرَ |
| نَحْنُ | نَنْتَثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَثِرْ |
| نَحْنُ | نَنْتَثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَثِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَثِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَثِرْنَ |