مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْبِهَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْبَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْبَهَرَ |
| نَحْنُ | اِنْبَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْبَهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبَهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَهِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبَهِرُ |
| نَحْنُ | نَنْبَهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَهِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَهِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبَهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَهِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبَهِرَ |
| نَحْنُ | نَنْبَهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَهِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبَهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَهِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبَهِرْ |
| نَحْنُ | نَنْبَهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَهِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَهِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْبَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْبَهَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْبَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْبَهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبَهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَهِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَهِرُ |
| نَحْنُ | نَنْبَهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبَهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَهِرَ |
| نَحْنُ | نَنْبَهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبَهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَهِرْ |
| نَحْنُ | نَنْبَهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَهِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَهِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَهِرْنَ |