Conjugation of انبرى
to oppose against (ل) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْبِرَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْبَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْبَرَى |
| نَحْنُ | اِنْبَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْبَرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبَرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَرِي |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبَرِي |
| نَحْنُ | نَنْبَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبَرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبَرِيَ |
| نَحْنُ | نَنْبَرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبَرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَرِ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبَرِ |
| نَحْنُ | نَنْبَرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْبَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْبَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْبَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْبَرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبَرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَرِي |
| نَحْنُ | نَنْبَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبَرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَرِيَ |
| نَحْنُ | نَنْبَرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبَرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَرِ |
| نَحْنُ | نَنْبَرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبَرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبَرِينَ |