مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِمْتِحَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِمْتَحَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْتَحَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِمْتَحَنَ |
| نَحْنُ | اِمْتَحَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْتَحَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِمْتَحَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْتَحِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْتَحِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْتَحِنُ |
| نَحْنُ | نَمْتَحِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْتَحِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْتَحِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْتَحِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْتَحِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْتَحِنَ |
| نَحْنُ | نَمْتَحِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْتَحِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْتَحِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْتَحِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْتَحِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْتَحِنْ |
| نَحْنُ | نَمْتَحِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْتَحِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْتَحِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْتَحِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْتَحِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِمْتَحَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْتَحَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِمْتَحَنَتْ |
| نَحْنُ | اِمْتَحَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْتَحَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِمْتَحَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْتَحِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْتَحِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمْتَحِنُ |
| نَحْنُ | نَمْتَحِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْتَحِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْتَحِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْتَحِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْتَحِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْتَحِنَ |
| نَحْنُ | نَمْتَحِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْتَحِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْتَحِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْتَحِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْتَحِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْتَحِنْ |
| نَحْنُ | نَمْتَحِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْتَحِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْتَحِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْتَحِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْتَحِنَّ |