مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِكْتِظَاظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِكْتَظَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْتَظَظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِكْتَظَّ |
| نَحْنُ | اِكْتَظَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْتَظَظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِكْتَظُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْتَظُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْتَظُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْتَظُّ |
| نَحْنُ | نَكْتَظُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْتَظُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْتَظُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْتَظَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْتَظَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْتَظَّ |
| نَحْنُ | نَكْتَظَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْتَظُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْتَظُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْتَظَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْتَظَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْتَظَّ |
| نَحْنُ | نَكْتَظَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْتَظُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْتَظُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْتَظَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْتَظُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِكْتَظَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْتَظَظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِكْتَظَّتْ |
| نَحْنُ | اِكْتَظَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْتَظَظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِكْتَظَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْتَظُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْتَظِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْتَظُّ |
| نَحْنُ | نَكْتَظُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْتَظِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْتَظِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْتَظَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْتَظِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْتَظَّ |
| نَحْنُ | نَكْتَظَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْتَظِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْتَظِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْتَظَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْتَظِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْتَظَّ |
| نَحْنُ | نَكْتَظَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْتَظِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْتَظِظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْتَظِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْتَظِظْنَ |