Conjugation of أكبر
to deem great Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِكْبَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْبَرَ |
| نَحْنُ | أَكْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْبِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْبِرُ |
| نَحْنُ | نُكْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْبِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْبِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْبِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْبِرَ |
| نَحْنُ | نُكْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْبِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْبِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْبِرْ |
| نَحْنُ | نُكْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْبِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْبِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْبَرَتْ |
| نَحْنُ | أَكْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْبِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكْبِرُ |
| نَحْنُ | نُكْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْبِرَ |
| نَحْنُ | نُكْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْبِرْ |
| نَحْنُ | نُكْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْبِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْبِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْبِرْنَ |