Conjugation of اغتفر
to forgive Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِغْتِفَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِغْتَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِغْتَفَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِغْتَفَرَ |
| نَحْنُ | اِغْتَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْتَفَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِغْتَفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْتَفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْتَفِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْتَفِرُ |
| نَحْنُ | نَغْتَفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْتَفِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْتَفِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْتَفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْتَفِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْتَفِرَ |
| نَحْنُ | نَغْتَفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْتَفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْتَفِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْتَفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْتَفِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْتَفِرْ |
| نَحْنُ | نَغْتَفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْتَفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْتَفِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِغْتَفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْتَفِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِغْتَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِغْتَفَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِغْتَفَرَتْ |
| نَحْنُ | اِغْتَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْتَفَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِغْتَفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْتَفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْتَفِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغْتَفِرُ |
| نَحْنُ | نَغْتَفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْتَفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْتَفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْتَفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْتَفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْتَفِرَ |
| نَحْنُ | نَغْتَفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْتَفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْتَفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْتَفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْتَفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْتَفِرْ |
| نَحْنُ | نَغْتَفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْتَفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْتَفِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِغْتَفِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْتَفِرْنَ |