Conjugation of أعمر
to populate, to people Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِعْمَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَعْمَرَ |
| نَحْنُ | أَعْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعْمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْمِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعْمِرُ |
| نَحْنُ | نُعْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْمِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْمِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْمِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعْمِرَ |
| نَحْنُ | نُعْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْمِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْمِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعْمِرْ |
| نَحْنُ | نُعْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْمِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْمِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَعْمَرَتْ |
| نَحْنُ | أَعْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعْمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْمِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعْمِرُ |
| نَحْنُ | نُعْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعْمِرَ |
| نَحْنُ | نُعْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعْمِرْ |
| نَحْنُ | نُعْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْمِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْمِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْمِرْنَ |