Conjugation of أعف
ʔa.ʕaf.fato cause some milk to remain behind in an udder after milking, to have milk ready or available in an udder Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِعْفَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَعَفَّ |
| نَحْنُ | أَعْفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُعِفُّ |
| نَحْنُ | نُعِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعِفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعِفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُعِفَّ |
| نَحْنُ | نُعِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعِفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُعِفَّ |
| نَحْنُ | نُعِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعِفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعِفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَعَفَّتْ |
| نَحْنُ | أَعْفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعْفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعِفُّ |
| نَحْنُ | نُعِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُعِفَّ |
| نَحْنُ | نُعِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُعِفَّ |
| نَحْنُ | نُعِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْفِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعِفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْفِفْنَ |