Conjugation of اضطر
idˤ.tˤar.rato force, to compel, to constrain (someone to do something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِضْطِرَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِضْطَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِضْطَرَّ |
| نَحْنُ | اِضْطَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِضْطَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضْطَرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرُّ |
| نَحْنُ | نَضْطَرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضْطَرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرَّ |
| نَحْنُ | نَضْطَرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضْطَرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرَّ |
| نَحْنُ | نَضْطَرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِضْطَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِضْطَرَّتْ |
| نَحْنُ | اِضْطَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِضْطَرَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضْطَرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرُّ |
| نَحْنُ | نَضْطَرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضْطَرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرَّ |
| نَحْنُ | نَضْطَرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضْطَرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرَّ |
| نَحْنُ | نَضْطَرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرِرْنَ |