Conjugation of اصطخب
to rage, to thunder, to roar, to noise Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِصْطِخَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِصْطَخَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَخَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِصْطَخَبَ |
| نَحْنُ | اِصْطَخَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَخَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِصْطَخَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْطَخِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَخِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَخِبُ |
| نَحْنُ | نَصْطَخِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَخِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَخِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْطَخِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَخِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَخِبَ |
| نَحْنُ | نَصْطَخِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَخِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَخِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْطَخِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَخِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَخِبْ |
| نَحْنُ | نَصْطَخِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَخِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَخِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَخِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَخِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِصْطَخَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَخَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِصْطَخَبَتْ |
| نَحْنُ | اِصْطَخَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَخَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِصْطَخَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْطَخِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَخِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَخِبُ |
| نَحْنُ | نَصْطَخِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَخِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَخِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْطَخِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَخِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَخِبَ |
| نَحْنُ | نَصْطَخِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَخِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَخِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْطَخِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَخِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَخِبْ |
| نَحْنُ | نَصْطَخِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَخِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَخِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَخِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَخِبْنَ |