Conjugation of اصطبر
to be patient, to have patience Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِصْطِبَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِصْطَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِصْطَبَرَ |
| نَحْنُ | اِصْطَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِصْطَبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْطَبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَبِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَبِرُ |
| نَحْنُ | نَصْطَبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَبِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَبِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْطَبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَبِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَبِرَ |
| نَحْنُ | نَصْطَبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَبِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْطَبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَبِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَبِرْ |
| نَحْنُ | نَصْطَبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَبِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَبِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِصْطَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِصْطَبَرَتْ |
| نَحْنُ | اِصْطَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِصْطَبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْطَبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَبِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَبِرُ |
| نَحْنُ | نَصْطَبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْطَبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَبِرَ |
| نَحْنُ | نَصْطَبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْطَبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَبِرْ |
| نَحْنُ | نَصْطَبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَبِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَبِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَبِرْنَ |