Conjugation of اصطام
isˤ.tˤaː.mato be extreme in fasting or abstention from food Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِصْطِيَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِصْطَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِصْطَامَ |
| نَحْنُ | اِصْطَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِصْطَامُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْطَامُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَامُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَامُ |
| نَحْنُ | نَصْطَامُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَامُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَامُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْطَامَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَامَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَامَ |
| نَحْنُ | نَصْطَامَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَامُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَامُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْطَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْطَمْ |
| نَحْنُ | نَصْطَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَامُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَامُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَامُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِصْطَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِصْطَامَتْ |
| نَحْنُ | اِصْطَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِصْطَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْطَامُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَامِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَامُ |
| نَحْنُ | نَصْطَامُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْطَامَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَامِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَامَ |
| نَحْنُ | نَصْطَامَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْطَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْطَامِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْطَمْ |
| نَحْنُ | نَصْطَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْطَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْطَمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْطَامِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْطَمْنَ |