Conjugation of اسلنطح
to fall on the face Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِسْلِنْطَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِسْلَنْطَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْلَنْطَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِسْلَنْطَحَ |
| نَحْنُ | اِسْلَنْطَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْلَنْطَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِسْلَنْطَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْلَنْطِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَنْطِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلَنْطِحُ |
| نَحْنُ | نَسْلَنْطِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَنْطِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَنْطِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْلَنْطِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَنْطِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلَنْطِحَ |
| نَحْنُ | نَسْلَنْطِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَنْطِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَنْطِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْلَنْطِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَنْطِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلَنْطِحْ |
| نَحْنُ | نَسْلَنْطِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَنْطِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَنْطِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْلَنْطِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْلَنْطِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِسْلَنْطَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْلَنْطَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِسْلَنْطَحَتْ |
| نَحْنُ | اِسْلَنْطَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْلَنْطَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِسْلَنْطَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْلَنْطِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَنْطِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلَنْطِحُ |
| نَحْنُ | نَسْلَنْطِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَنْطِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَنْطِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْلَنْطِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَنْطِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلَنْطِحَ |
| نَحْنُ | نَسْلَنْطِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَنْطِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَنْطِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْلَنْطِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَنْطِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلَنْطِحْ |
| نَحْنُ | نَسْلَنْطِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَنْطِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَنْطِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْلَنْطِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْلَنْطِحْنَ |