Conjugation of استسر
to hide, to be hidden Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِسْتِسْرَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِسْتَسْرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَسْرَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِسْتَسَرَّ |
| نَحْنُ | اِسْتَسْرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَسْرَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِسْتَسَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْتَسِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَسِرُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْتَسِرُّ |
| نَحْنُ | نَسْتَسِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَسِرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَسِرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْتَسِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَسِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْتَسِرَّ |
| نَحْنُ | نَسْتَسِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَسِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَسِرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْتَسِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَسِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْتَسِرَّ |
| نَحْنُ | نَسْتَسِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَسِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَسِرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَسِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَسِرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِسْتَسْرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَسْرَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِسْتَسَرَّتْ |
| نَحْنُ | اِسْتَسْرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَسْرَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِسْتَسْرَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْتَسِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَسِرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْتَسِرُّ |
| نَحْنُ | نَسْتَسِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَسْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَسْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْتَسِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَسِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْتَسِرَّ |
| نَحْنُ | نَسْتَسِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَسْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَسْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْتَسِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَسِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْتَسِرَّ |
| نَحْنُ | نَسْتَسِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَسْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَسْرِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَسِرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَسْرِرْنَ |