Conjugation of استرضى
is.tar.dˤaːto placate, to appease, to conciliate (someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِسْتِرْضَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِسْتَرْضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَرْضَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِسْتَرْضَى |
| نَحْنُ | اِسْتَرْضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَرْضَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِسْتَرْضَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْتَرْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَرْضِي |
| هُوَ / هِيَ | يَسْتَرْضِي |
| نَحْنُ | نَسْتَرْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَرْضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَرْضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْتَرْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَرْضِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْتَرْضِيَ |
| نَحْنُ | نَسْتَرْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَرْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَرْضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْتَرْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَرْضِ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْتَرْضِ |
| نَحْنُ | نَسْتَرْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَرْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَرْضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَرْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَرْضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِسْتَرْضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَرْضَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِسْتَرْضَتْ |
| نَحْنُ | اِسْتَرْضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَرْضَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِسْتَرْضَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْتَرْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَرْضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْتَرْضِي |
| نَحْنُ | نَسْتَرْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَرْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَرْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْتَرْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَرْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْتَرْضِيَ |
| نَحْنُ | نَسْتَرْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَرْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَرْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْتَرْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْتَرْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْتَرْضِ |
| نَحْنُ | نَسْتَرْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْتَرْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْتَرْضِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْتَرْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْتَرْضِينَ |