مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِرْتِجَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَجَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَجَفَ |
| نَحْنُ | اِرْتَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَجَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَجَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَجِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَجِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَجِفُ |
| نَحْنُ | نَرْتَجِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَجِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَجِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَجِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَجِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَجِفَ |
| نَحْنُ | نَرْتَجِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَجِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَجِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَجِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَجِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَجِفْ |
| نَحْنُ | نَرْتَجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَجِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَجِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَجِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَجَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَجَفَتْ |
| نَحْنُ | اِرْتَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَجَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَجَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَجِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَجِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَجِفُ |
| نَحْنُ | نَرْتَجِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَجِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَجِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَجِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَجِفَ |
| نَحْنُ | نَرْتَجِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَجِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَجِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَجِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَجِفْ |
| نَحْنُ | نَرْتَجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَجِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَجِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَجِفْنَ |