Conjugation of اختفى
to vanish, disappear, to go missing Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِخْتِفَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِخْتَفَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَفَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِخْتَفَى |
| نَحْنُ | اِخْتَفَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَفَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِخْتَفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْتَفِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَفِي |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَفِي |
| نَحْنُ | نَخْتَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْتَفِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَفِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَفِيَ |
| نَحْنُ | نَخْتَفِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْتَفِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَفِ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَفِ |
| نَحْنُ | نَخْتَفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِخْتَفَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَفَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِخْتَفَتْ |
| نَحْنُ | اِخْتَفَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَفَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِخْتَفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْتَفِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَفِي |
| نَحْنُ | نَخْتَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْتَفِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَفِيَ |
| نَحْنُ | نَخْتَفِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْتَفِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَفِ |
| نَحْنُ | نَخْتَفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَفِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَفِينَ |