مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِحْتِشَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَشَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَشَمَ |
| نَحْنُ | اِحْتَشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَشَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَشَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَشِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَشِمُ |
| نَحْنُ | نَحْتَشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَشِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَشِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَشِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَشِمَ |
| نَحْنُ | نَحْتَشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَشِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَشِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَشِمْ |
| نَحْنُ | نَحْتَشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَشِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَشِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَشَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَشَمَتْ |
| نَحْنُ | اِحْتَشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَشَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَشَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَشِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَشِمُ |
| نَحْنُ | نَحْتَشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَشِمَ |
| نَحْنُ | نَحْتَشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَشِمْ |
| نَحْنُ | نَحْتَشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَشِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَشِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَشِمْنَ |