Conjugation of احترب
to fight one another, to be engaged in war Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِحْتِرَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَرَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَرَبَ |
| نَحْنُ | اِحْتَرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَرَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَرِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَرِبُ |
| نَحْنُ | نَحْتَرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَرِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَرِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَرِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَرِبَ |
| نَحْنُ | نَحْتَرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَرِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَرِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَرِبْ |
| نَحْنُ | نَحْتَرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَرِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَرِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَرَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَرَبَتْ |
| نَحْنُ | اِحْتَرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَرَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَرِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَرِبُ |
| نَحْنُ | نَحْتَرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَرِبَ |
| نَحْنُ | نَحْتَرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَرِبْ |
| نَحْنُ | نَحْتَرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَرِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَرِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَرِبْنَ |