Conjugation of احتاز
iħ.taː.zato acquire, to take possession off, to grasp Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِحْتِيَاز |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَازَ |
| نَحْنُ | اِحْتَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَازُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَازُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَازُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَازُ |
| نَحْنُ | نَحْتَازُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَازُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَازُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَازَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَازَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَازَ |
| نَحْنُ | نَحْتَازَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَازُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَازُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَزْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَزْ |
| نَحْنُ | نَحْتَزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَازُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَازُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَازُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَازَتْ |
| نَحْنُ | اِحْتَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَازُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَازِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَازُ |
| نَحْنُ | نَحْتَازُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَازَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَازِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَازَ |
| نَحْنُ | نَحْتَازَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَازِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَزْ |
| نَحْنُ | نَحْتَزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَازِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَزْنَ |