مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيقَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَيْقَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْقَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَيْقَنَ |
| نَحْنُ | أَيْقَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْقَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَيْقَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِنُ |
| نَحْنُ | نُوقِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِنَ |
| نَحْنُ | نُوقِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِنْ |
| نَحْنُ | نُوقِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْقِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْقِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَيْقَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْقَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَيْقَنَتْ |
| نَحْنُ | أَيْقَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْقَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَيْقَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِنُ |
| نَحْنُ | نُوقِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِنَ |
| نَحْنُ | نُوقِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِنْ |
| نَحْنُ | نُوقِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْقِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْقِنَّ |