مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيقَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْقَدَ |
| نَحْنُ | أَوْقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْقَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِدُ |
| نَحْنُ | نُوقِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِدَ |
| نَحْنُ | نُوقِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِدْ |
| نَحْنُ | نُوقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْقَدَتْ |
| نَحْنُ | أَوْقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِدُ |
| نَحْنُ | نُوقِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِدَ |
| نَحْنُ | نُوقِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِدْ |
| نَحْنُ | نُوقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقِدْنَ |