Conjugation of أوحى
to indicate, to insinuate, to hint, to suggest Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيحَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْحَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْحَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْحَى |
| نَحْنُ | أَوْحَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْحَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْحَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوحِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوحِي |
| هُوَ / هِيَ | يُوحِي |
| نَحْنُ | نُوحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوحِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوحِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوحِيَ |
| نَحْنُ | نُوحِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوحِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوحِ |
| هُوَ / هِيَ | يُوحِ |
| نَحْنُ | نُوحِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْحِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْحَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْحَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْحَتْ |
| نَحْنُ | أَوْحَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْحَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْحَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوحِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوحِي |
| نَحْنُ | نُوحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوحِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوحِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوحِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوحِيَ |
| نَحْنُ | نُوحِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوحِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوحِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوحِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوحِ |
| نَحْنُ | نُوحِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوحِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوحِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْحِينَ |