مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيجَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْجَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْجَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْجَبَ |
| نَحْنُ | أَوْجَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْجَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْجَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوجِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوجِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوجِبُ |
| نَحْنُ | نُوجِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوجِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوجِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوجِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوجِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوجِبَ |
| نَحْنُ | نُوجِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوجِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوجِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوجِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوجِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوجِبْ |
| نَحْنُ | نُوجِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوجِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوجِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْجِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْجِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْجَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْجَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْجَبَتْ |
| نَحْنُ | أَوْجَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْجَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْجَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوجِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوجِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوجِبُ |
| نَحْنُ | نُوجِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوجِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوجِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوجِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوجِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوجِبَ |
| نَحْنُ | نُوجِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوجِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوجِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوجِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوجِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوجِبْ |
| نَحْنُ | نُوجِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوجِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوجِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْجِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْجِبْنَ |