Conjugation of أوب
to return, to come back, to come home Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَأْوِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوَّبَ |
| نَحْنُ | أَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَوِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُؤَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَوِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَوِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَوِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُؤَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَوِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَوِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُؤَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَوِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوَّبَتْ |
| نَحْنُ | أَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَوِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُؤَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُؤَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُؤَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَوِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوِّبْنَ |