Conjugation of أهر
ʔa.har.rato cause to purr, whirr, bray, grumble, snarl, or howl Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِهْرَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَهْرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْرَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَهَرَّ |
| نَحْنُ | أَهْرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْرَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَهَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهِرُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُهِرُّ |
| نَحْنُ | نُهِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهِرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهِرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُهِرَّ |
| نَحْنُ | نُهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهِرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُهِرَّ |
| نَحْنُ | نُهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهِرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهِرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَهْرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْرَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَهَرَّتْ |
| نَحْنُ | أَهْرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْرَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَهْرَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهِرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهِرُّ |
| نَحْنُ | نُهِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُهِرَّ |
| نَحْنُ | نُهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُهِرَّ |
| نَحْنُ | نُهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْرِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهِرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْرِرْنَ |