مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِهْدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَهْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَهْدَى |
| نَحْنُ | أَهْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَهْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْدِي |
| هُوَ / هِيَ | يُهْدِي |
| نَحْنُ | نُهْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهْدِيَ |
| نَحْنُ | نُهْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْدِ |
| هُوَ / هِيَ | يُهْدِ |
| نَحْنُ | نُهْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَهْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَهْدَتْ |
| نَحْنُ | أَهْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَهْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهْدِي |
| نَحْنُ | نُهْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهْدِيَ |
| نَحْنُ | نُهْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهْدِ |
| نَحْنُ | نُهْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْدِينَ |