Conjugation of أني
to tarry, to be tardy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنِيَ |
| نَحْنُ | أَنِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْنَى |
| هُوَ / هِيَ | يَأْنَى |
| نَحْنُ | نَأْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْنَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْنَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْنَى |
| هُوَ / هِيَ | يَأْنَى |
| نَحْنُ | نَأْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْنَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْنَ |
| نَحْنُ | نَأْنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْنَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْنَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْنَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنِيَتْ |
| نَحْنُ | أَنِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْنَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْنَى |
| نَحْنُ | نَأْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْنَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْنَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْنَى |
| نَحْنُ | نَأْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْنَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْنَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْنَ |
| نَحْنُ | نَأْنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْنَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْنَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْنَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْنَيْنَ |