مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْطَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْطَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْطَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْطَى |
| نَحْنُ | أَنْطَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْطَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْطَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْطِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْطِي |
| هُوَ / هِيَ | يُنْطِي |
| نَحْنُ | نُنْطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْطِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْطِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْطِيَ |
| نَحْنُ | نُنْطِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْطِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْطِ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْطِ |
| نَحْنُ | نُنْطِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْطِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْطَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْطَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْطَتْ |
| نَحْنُ | أَنْطَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْطَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْطَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْطِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْطِي |
| نَحْنُ | نُنْطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْطِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْطِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْطِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْطِيَ |
| نَحْنُ | نُنْطِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْطِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْطِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْطِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْطِ |
| نَحْنُ | نُنْطِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْطِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْطِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْطِينَ |