مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْصَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْصَفَ |
| نَحْنُ | أَنْصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْصَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْصِفُ |
| نَحْنُ | نُنْصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْصِفَ |
| نَحْنُ | نُنْصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْصِفْ |
| نَحْنُ | نُنْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْصَفَتْ |
| نَحْنُ | أَنْصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْصَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْصِفُ |
| نَحْنُ | نُنْصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْصِفَ |
| نَحْنُ | نُنْصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْصِفْ |
| نَحْنُ | نُنْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصِفْنَ |