Conjugation of أنجح
to cause (someone or something) to succeed, to render successful Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْجَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْجَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْجَحَ |
| نَحْنُ | أَنْجَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْجَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْجِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِحُ |
| نَحْنُ | نُنْجِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْجِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِحَ |
| نَحْنُ | نُنْجِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْجِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِحْ |
| نَحْنُ | نُنْجِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْجَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْجَحَتْ |
| نَحْنُ | أَنْجَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْجَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْجِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِحُ |
| نَحْنُ | نُنْجِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْجِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِحَ |
| نَحْنُ | نُنْجِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْجِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِحْ |
| نَحْنُ | نُنْجِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجِحْنَ |