Conjugation of أمم
to nationalize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَأْمِيم |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَمَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمَّمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَمَّمَ |
| نَحْنُ | أَمَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمَّمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَمَّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَمِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَمِّمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَمِّمُ |
| نَحْنُ | نُؤَمِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَمِّمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَمِّمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَمِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَمِّمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَمِّمَ |
| نَحْنُ | نُؤَمِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَمِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَمِّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَمِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَمِّمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَمِّمْ |
| نَحْنُ | نُؤَمِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَمِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَمِّمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمِّمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَمَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمَّمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَمَّمَتْ |
| نَحْنُ | أَمَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمَّمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَمَّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَمِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَمِّمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَمِّمُ |
| نَحْنُ | نُؤَمِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَمِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَمِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَمِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَمِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَمِّمَ |
| نَحْنُ | نُؤَمِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَمِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَمِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَمِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَمِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَمِّمْ |
| نَحْنُ | نُؤَمِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَمِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَمِّمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمِّمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمِّمْنَ |