Conjugation of أمسك
ʔam.sa.kato abstain, refrain, desist, cease (عَنْ (ʕan) from) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِمْسَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَمْسَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمْسَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَمْسَكَ |
| نَحْنُ | أَمْسَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمْسَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَمْسَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُمْسِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمْسِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يُمْسِكُ |
| نَحْنُ | نُمْسِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمْسِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمْسِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُمْسِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمْسِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يُمْسِكَ |
| نَحْنُ | نُمْسِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمْسِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُمْسِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُمْسِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمْسِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يُمْسِكْ |
| نَحْنُ | نُمْسِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمْسِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُمْسِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمْسِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمْسِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَمْسَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمْسَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَمْسَكَتْ |
| نَحْنُ | أَمْسَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمْسَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَمْسَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُمْسِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمْسِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُمْسِكُ |
| نَحْنُ | نُمْسِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمْسِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمْسِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُمْسِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمْسِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُمْسِكَ |
| نَحْنُ | نُمْسِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمْسِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمْسِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُمْسِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمْسِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُمْسِكْ |
| نَحْنُ | نُمْسِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمْسِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمْسِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَمْسِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَمْسِكْنَ |