Conjugation of ألغى
ʔal.ɣaːto prove someone or something wrong, to refute someone, to show an argument to be false Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِلْغَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَلْغَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْغَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَلْغَى |
| نَحْنُ | أَلْغَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْغَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَلْغَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُلْغِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْغِي |
| هُوَ / هِيَ | يُلْغِي |
| نَحْنُ | نُلْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُلْغِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْغِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُلْغِيَ |
| نَحْنُ | نُلْغِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْغُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُلْغِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْغِ |
| هُوَ / هِيَ | يُلْغِ |
| نَحْنُ | نُلْغِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْغُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْغِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْغُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَلْغَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْغَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَلْغَتْ |
| نَحْنُ | أَلْغَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْغَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَلْغَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُلْغِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْغِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُلْغِي |
| نَحْنُ | نُلْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْغِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْغِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُلْغِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْغِي |
| هُوَ / هِيَ | تُلْغِيَ |
| نَحْنُ | نُلْغِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْغِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْغِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُلْغِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْغِي |
| هُوَ / هِيَ | تُلْغِ |
| نَحْنُ | نُلْغِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْغِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْغِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْغِينَ |