Conjugation of ألبس
to clothe, to dress Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِلْبَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَلْبَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْبَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَلْبَسَ |
| نَحْنُ | أَلْبَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْبَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَلْبَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُلْبِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْبِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يُلْبِسُ |
| نَحْنُ | نُلْبِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْبِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْبِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُلْبِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْبِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يُلْبِسَ |
| نَحْنُ | نُلْبِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْبِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْبِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُلْبِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْبِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يُلْبِسْ |
| نَحْنُ | نُلْبِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْبِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْبِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْبِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْبِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَلْبَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْبَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَلْبَسَتْ |
| نَحْنُ | أَلْبَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْبَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَلْبَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُلْبِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْبِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُلْبِسُ |
| نَحْنُ | نُلْبِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْبِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْبِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُلْبِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْبِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُلْبِسَ |
| نَحْنُ | نُلْبِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْبِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْبِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُلْبِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُلْبِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُلْبِسْ |
| نَحْنُ | نُلْبِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُلْبِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُلْبِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَلْبِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَلْبِسْنَ |