Conjugation of أكلف
ʔak.la.fato cause one to take pains, inspire zeal or eagerness in Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِكْلَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْلَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْلَفَ |
| نَحْنُ | أَكْلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْلَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْلَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْلِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْلِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْلِفُ |
| نَحْنُ | نُكْلِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْلِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْلِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْلِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْلِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْلِفَ |
| نَحْنُ | نُكْلِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْلِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْلِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْلِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْلِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْلِفْ |
| نَحْنُ | نُكْلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْلِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْلِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْلِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْلَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْلَفَتْ |
| نَحْنُ | أَكْلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْلَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْلَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْلِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْلِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكْلِفُ |
| نَحْنُ | نُكْلِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْلِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْلِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْلِفَ |
| نَحْنُ | نُكْلِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْلِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْلِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْلِفْ |
| نَحْنُ | نُكْلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْلِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْلِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْلِفْنَ |