Conjugation of أكفر
to accuse of infidelity Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِكْفَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْفَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْفَرَ |
| نَحْنُ | أَكْفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْفَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْفِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْفِرُ |
| نَحْنُ | نُكْفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْفِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْفِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْفِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْفِرَ |
| نَحْنُ | نُكْفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْفِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْفِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْفِرْ |
| نَحْنُ | نُكْفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْفِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْفِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْفَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْفَرَتْ |
| نَحْنُ | أَكْفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْفَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْفِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكْفِرُ |
| نَحْنُ | نُكْفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْفِرَ |
| نَحْنُ | نُكْفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْفِرْ |
| نَحْنُ | نُكْفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْفِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْفِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْفِرْنَ |